BEWUST NATUURLIJK OPVOEDEN

Toen ik kinderen kreeg was ik vast besloten ze het gevoel te geven dat ze zichzelf mochten zijn. Ook als ze de enige zijn in een groep die iets kan of denkt. Ik las over opvoeden zonder straffen en belonen, bewust, natuurlijk en gezonde hechting. Onvoorwaardelijk en natuurlijk opvoeden beheersten mijn literatuurlijst. Ik gaf fanatiek en langdurig borstvoeding, droeg de kinderen in gewoven draagdoeken en bakte zelf suikervrije en zuivelvrije snacks. Ik organiseerde draagwandelingen in de duinen en wandelde elke maand met een groepje ouders en kinderen door de Kennemerduinen met een gezonde zelf meegebrachte picknick.

Een jaar nadat de jongste werd geboren, ging het niet goed met mijn man. Door omstandigheden raakte hij uit balans en uit verbinding. Ik wist niet hoe ik twee kinderen bewuste aandacht kon geven en ook nog iets betekenen voor mijn man. Ik reageerde op het gedrag van de oudste soms veel bozer dan nodig was en voelde me machteloos dat ik dat niet in de hand leek te hebben. Ik was niet altijd de moeder die ik wou zijn. Er ontstond een soort hulpeloosheid die ik van mezelf niet herkende.

MINDFULNESS EN ZELFCOMPASSIE

Niemand begrijpt me, ik moet alle ballen in de lucht houden, ik ben er helemaal klaar mee! was mijn mantra in die tijd. Het waren mijn gedachten die ik soms ook hardop uitsprak. Ik kwam er later achter hoe het mij ook vasthield in een vicieuze cirkel door het steeds te blijven zeggen en denken en geloven. Mijn man ging in therapie en we zijn beide een mindfulness cursus gaan doen. Ik werd mij meer bewust van mijn gedachten, mijn onzekerheden en aannames en hoe die gedachten en aannames mijn handelen bepaalden en zorgden dat ik in patronen bleef hangen. Ik leerde die te doorbreken en kreeg er weer grip op.

Ik ben me verder gaan verdiepen in de werking van de hersenen, veilige hechting, mindfulness en zelfcompassie. In familiesystemen, communicatie en interactie, waardoor ik grip kreeg op mijn eigen gedachtes, gedrag en het manifesteren van mijn eigen geluk.

VRAGEN

Tijdens de draagwandelingen en speelochtenden kwamen er steeds meer moeders die mij vroegen “hoe doe jij dat nou?” We raakten in gesprek over omgaan met schoonmoeders en partners, gezonde voeding en je bord leegeten, onvoorwaardelijk opvoeden en grenzen stellen, beeldschermtijd en bedtijd. Ik merkte dat om echt goed in te gaan op dat soort vragen, het niet bevredigend was om alleen maar aan te stippen. Ik kon wel adviezen geven, maar de worstelingen hadden altijd zoveel te maken met eigen patronen en onbewuste overtuigingen, dat ik vond dat ik daar meer tijd voor moest nemen om iemand goed te kunnen helpen. Zo ontstond in 2015 de coachingspraktijk.

GEZIN

Mijn gezin is het allerbelangrijkste. Natuurlijk en bewust word ik steeds meer, ik heb daarin nog veel (af) te leren. Ik heb geduld met mezelf en de mensen waar ik van hou en leg de lat lager voor ons allemaal. Ik ben transparant over waarin we mogelijk anders zijn en benadruk dat je jezelf mag zijn. Ik voel nog wel de neiging het te verbergen, want dat heb ik goed getraind. Ik ben er open over en trots op. We zijn steungezin voor een gezin met een kind met autisme. Dat had een paar jaar geleden echt niet gekund. Mijn kinderen maken zelden ruzie met elkaar en als ze wel ruzie hebben weten ze hoe ze het zelf goed kunnen maken. Ze zijn sociaal, hebben humor en zelfvertrouwen en komen bij me als ze met lastige kwesties zitten. Het gaat zeker niet perfect in ons gezin, maar we zijn goed op weg en er is veel waar ik trots op ben.

MIJN VISIE

Ik geloof dat achter complex en onbegrepen gedrag, een behoefte aan welbevinden zit. Niemand is lastig om lastig te zijn. Door mijn werk in de Psychiatrie en Gehandicaptenzorg weet ik hoe ingewikkeld het kan zijn, maar ook hoe creatief je moet worden om die verbinding toch te houden of te krijgen.

Ik word echt nog wel eens boos, maar dat soort buien zijn korter en zeldzamer. Als mijn zoon na 5 minuten stopt met harp oefenen, stuur ik hem rustig terug, vraag of ik er even bij moet komen zitten, laat ik hem eventueel uitrazen over zijn eigen leerfrustraties (want  het lukt niet in één keer, dus scheld je de hele boel bij elkaar) en laat hem de eerste twee maten goed spelen. Zonder dreigen, zonder macht. Inmiddels zie ik regelmatig als hij studeert dat hij zichzelf kan herpakken als het niet meteen lukt en vraagt hij me om er bij te komen zitten als steun. Als mijn dochter weigert zelf te fietsen en boos op de grond gaat zitten, pak ik rustig de spullen in, vertel de anderen vast de fietsen te pakken, vertel waarom ze echt zelf gaat fietsen zonder mijn stem te verheffen, geef ruimte aan haar boosheid en als het tijd is om te gaan, geef ik haar uitnodigend een hand en lopen we samen naar buiten. Zonder boos worden, dreigen, zonder tegen mijn man: “zeg jij nou ook eens wat” te roepen. En voor we de straat uit zijn, kletst ze gezellig naast me over iets leuks wat ze had meegemaakt.

ALS JE MIJ ZOU KENNEN, DAN ZOU JE WETEN DAT

  • De verantwoorde vegan, glutenvrij, suikervrij en/ of zuivelvrije hapjes bij de koffie heb ik meestal zelf gebakken. Als er kruidnootjes zijn, zullen die er zeker bij staan.
  • Ik graag veel praat gevraagd en ongevraagd, over alle kennis die ik te delen heb en zonder een structuur zouden mijn bijeenkomsten alle kanten op gaan.
  • Ik de bijbel goed gelezen heb en daar soms naar verwijs en ook Deepak Chopra en Joost Zwagerman graag lees
  • Ik heel slecht kan opruimen en het soms uitstel tot er iemand op bezoek komt.
  • Ik altijd een boek in mijn tas en meerdere op mijn nachtkastje heb over coaching, de werking van de hersenen of spiritualiteit.

MIJN ACHTERGROND

Ik ben team-interactiecoach, sinds 2002 in de gehandicaptensector. Sinds 2010 coach ik cliënten en teams in de GGZ en in de gehandicapten sector op samenwerking. Ik geef trainingen over teamrollen, plannen maken vanuit waarden, verbindende (geweldloze) communicatie, versterkend begeleiden en ik begeleid intervisiegroepen op onderlinge interactie en interactie met cliënten. Daarnaast ben ik I.ROC trainer geweest (krachtgericht zelfonderzoekend in gesprek met mensen met een psychische kwetsbaarheid)
Ik ben getraind in Yucel methode, systemisch werken en de Mat methode (systemische interactie) motiverende gespreksvoering en oplossingsgericht coachen. Voor mijn praktijk Hartig Opvoeden heb ik mij verdiept in Mindfulness, Zelfcompassie en ACT; Acceptance Commitment Therapy (2 jarige opleiding bij Academie voor Leven) Ik gebruik ook motivatie en verandermanagement theorieën zoals theorie U en Spiral Dynamics om te laten zien hoe dezelfde reactie in verschillende situaties en verschillende levensfases een ander effect hebben en hoe je hier zelf regie op kunt voeren. In ’20-’21 volg ik het tweede jaar van de coaching 3.0 opleiding van Bewezen Effect met motiverende gespreksvoering, oplossingsgericht coachen en ACT waarmee ik in juni klaar zal zijn. Daarnaast heb ik me verdiept in de wet van de aantrekkingskracht waardoor ik niet alleen op fysiek, mentaal, emotioneel maar ook op spiritueel vlak goed kan begrijpen en uitleggen hoe je invloed kunt uitoefenen op veranderingen in je leven.

Ik heb de coachingspraktijk geopend in 2015. In eerste instantie met groepen die ik met het gedragsraam (Gordon) bewust maakte van hun eigen patronen in interactie. Groepen die zo van elkaar konden leren en met wie ik interactie, mindfulness en motivatie oefeningen deed. Op dit moment doe ik vooral 1 op 1 trajecten waarin ik een combinatie aanbied van o.a mindfulness, zelfcompassie, geweldloze communicatie en Gordoncommunicatie. Mijn coachingsstijl is vooral oplossingsgericht met ACT. Dat betekent dat ik samen met de klant op zoek ga naar eigen krachten en talenten vanuit waarden.

Meer uitleg over de stijlen, termen en methoden die ik gebruik: